25 نکته در مورد گرفتن عکس از گل

عکاسی از گل های خود را تقویت کنید: نکته، حقه و تکنیک هایی برای گرفتن عکس هایی زیبا از گل ها و هر آنچه که از تنظیمات دوربین دیجیتال برای نورپردازی گل ها نیاز دارید.

وقت آن رسیده که عکس های گل خود را بهبود بخشید. فصل های بهار و تابستان موقعیت بسیار مناسبی برای گرفتن عکس های پرتره فوق العاده از گل ها را مهیا می کنند. چه در باغچه خودتان، چه در پارک عمومی یا حتی در کنار خیابان می توان عکس های بسیار زیبایی از گل ها گرفت. در این مطلب لنزک ما ۲۵ نکته عکاسی از گل ها (flower photography) را برای شما عزیزان آمده کرده ایم. از این نکات استفاده کنید و تأثیر آن را روی عکس های خود مشاهده کنید.

۱.لنز های ماکرو

اگر به عکاسی کلوزآپ (Close up) از گل ها علاقه دارید، باید برای تهیه یک لنز ماکرو هزینه کنید. استفاده از لنز ماکرو به شما اجازه می دهد تا از فاصله نزدیک روی گل فوکوس کنید و این امر به شما این امکان را می دهد تا بتوانید کل کادر خود را با گل پر کنید. یک لنز ماکرو واقعی عکسی که بر روی سنسور نشان می دهد یا به اندازه واقعی آن است و یا بزرگتر از اندازه واقعی آن. در زمان فوکوس کردن با لنز های ماکرو خیلی باید دقت کنید چرا که وقتی به سوژه نزدیک هستید، عمق میدان بسیار محدود است.

۲.استفاده از افزاینده ها – اکستنشن تیوب ها یا Extension Tubes

اگر می خواهید بدون خرید لنز ماکرو، عکاسی کلوزآپ را تجربه کنید، اکستنشن تیوب ها جایگزین های مناسبی هستند. آن ها معمولاً به صورت یک ست ۳ حلقه ای (با عمق های متفاوت) عرضه می شوند. یک حلقه و یا ترکیبی از چند حلقه، میان بدنه دوربین و لنز قرار می گیرد. با این کار دوربین از لنز فاصله گرفته و این امر باعث کمتر شدن حداقل فاصله فوکوس و اجازه عکاسی کلوزآپ می شود.

۳.استفاده از سه پایه

۴.استفاده از ریموت کنترل دوربین

برای اینکه عکسی که از گل می گیرید کاملاً واضح و شارپ باشد، باید ریسک تکان خوردن دوربین هنگام عکاسی را کاهش دهید. زمانی که دوربین شما روی سه پایه است، باید از ریموت کنترل باسیم یا بیسیم استفاده نمایید. با این کار می توانید بدون لمس کردن دوربین، شاتر را باز کرده و مانع لرزش احتمالی دوربین بر اثر لمس کردن آن برای فشردن دکمه شاتر شوید.

۵.استفاده از لنز های تله

۶.لنز های واید یا عریض هم جای خودشان را دارند

اگر می خواهید از گروهی از گلها و یا از یک گل به همراه جزئیات اطرافش عکس بگیرید، باید از لنز واید استفاده کنید. با استفاده از لنز واید می توانید فضای بیشتری از محیط را در کادر جای دهید تا بیننده بتواند اطلاعات بیشتری داشته باشد. عمق میدان عکس هم با استفاده از لنز واید افزایش پیدا می کند تا بتوانید مسافت زیادی را از پیش زمینه تا پس زمینه به صورت واضح ثبت کنید.

۷.فوکوس خودکار را غیر فعال کنید

۸.از حالت Live View استفاده کنید

وقتی می خواهید با لنز ماکرو عکس کلورزآپ بگیرید، حتی با دیافراگم های بسته، شما باید فوکوس را دقیقاً بر روی نقطه ای که می خواهید تنظیم کنید، چرا که عمق میدان آنقدر محدود است که تنها اندکی خطا می توانید باعث تار شدن قسمت مورد نظر شما شود. یک راه برای مهار این مشکل استفاده از حالت نمای زنده یا Live View (اگر دوربین شما این امکان را داشته باشد) برای فوکوس کردن به صورت دستی با بالاترین دقت ممکن است. با استفاده از حالت Live View بر روی قسمتی که می خواهید زوم کنید و مانند بالا دوربین را به آرامی و به اندازه چند میلیمتر عقب و جلو کنید تا دقیقاً آن قسمتی که می خواهید کاملاً واضح دیده شود.

۹.با مُد Manual (دستی) عکاسی کنید

۱۰.تنظیمات دوربین دیجیتال برای عکاسی از گل ها

برای داشتن بالاترین کیفیت و کمترین مقدار نویز در عکس باید کمترین مقدار ISO را برای عکاسی انتخاب کنید که این عدد می تواند ۲۰۰، ۱۰۰ و در بعضی دوربین های گران قیمت ۵۰ باشد.

با فرمت RAW عکاسی کنید تا بیشترین اطلاعات ممکن در فایل عکس ذخیره شود تا بتوانید بعدا با آنها روی عکس کار کنید.

حالت تراز سفیدی (White Balance) را روی حالت Daylight (نور روز) قرار دهید تا بعداً راحت تر بتوانید عکس را ویرایش کنید.

بهتر است از حالت عکاسی تک فریم (Single Shot یا Single Drive) استفاده بشود و نه متوالی (Continues).

از دیافراگم بسته استفاده کنید تا بتوانید جزئیات بیشتری را ثبت کنید، از فاصله بسیار نزدیک، حتی بسته ترین دیافراگم هم می تواند عمق میدانی میلیمتری داشته باشد.

برای بزرگنمایی و تأکید بر روی قسمتی که روی آن فوکوس کرده اید از دیافراگم باز استفاده کنید.

۱۱.حواستان به آب و هوا باشد

آب و هوای صاف و آفتابی برای عکاسی از گل مناسب نیست. نور مستقیم خورشید بسیار خشن (شدید) است، که باعث می شود کنتراست عکس بالا برود (ایجاد سایه های شدید) و در نتیجه روشنایی های سوخته و تاریکی هایی در عکس داشته باشید که جزئیات در آن دیده نمی شود. روز روشن اما با هوای ابری برای عکاسی از گل عالی است، چنین هوایی نوری نرم و لطیف دارد که عکسی دلنشین به همراه خواهد داشت (ابر ها همچون دیفیوزر نور را ملایم می کنند).

۱۳.عکاسی از گل با استفاده از فلاش

۱۴.عجله نکنید

وقتی برای بار اول وارد یک باغ یا پارک زیبا می شوید، اینکه از کجا شروع کنید می تواند بسیار دشوار و سخت باشد. سعی کنید به دنبال راه و روشی علمی برای عکاسی باشید، به این صورت می توانید عکس های جذاب تری بگیرید. به محض وارد شدن به محل شروع به عکاسی نکنید، مگر آنکه بدانید برای گرفتن بهترین عکس باید به کجا بروید. قدمی بزنید و اطراف خود را مشاهده و ارزیابی کنید. اگر دوربین را در این زمان کنار بگذارید کمک بزرگی به خود کرده اید و تأثیر آن را زمانی که برای عکاسی می آیید خواهید دید.

۱۵.از اسامی گل ها یادداشت برداری کنید

گل ها و گیاهان در باغ های رسمی معمولاً دارای تابلویی هستند که اسم آنها روی این تابلو نوشته شده است. اگر می خواهید عکس هایتان در کتاب یا مجله ای چاپ شود، این اطلاعات بسیار حیاتی خواهد بود. ممکن است فکر کنید که این اطلاعات یادتان می ماند، اما بعد از گرفتن چند عکس و یا گذشتن چند روز خواهید دید که این اطلاعات از یادتان رفته است. تنها یک دقیقه برای نوشتن این اسامی زمان لازم دارید، تنبلی نکنید.

۱۶.بهترین زاویه را برای عکاسی انتخاب کنید

۱۷.از زیرانداز استفاده کنید

برای اینکه عکاسی از گل در بیرون از خانه مستلزم گذراندن زمان زیاد بر روی زانو ها و آرنج ها است، زیرانداز می تواند یک وسیله بسیار ارزشمند محسوب شود. اگر قصد دارید زمان زیادی را به عکاسی از گل ها بپردازید، خریدن یک زیرانداز مناسب می تواند به صرفه ترین خرید شما باشد.

۱۸.حواستان به پس زمینه عکس باشد

پس زمینه ای که برای عکاسی از گل انتخاب می کنید، می تواند باعث عالی شدن و یا خراب شدن عکستان شود. عکسی از یک گیاه با پس زمینه نرم و خلوت می تواند جلوه بسیار زیبایی داشته باشد، اما پس زمینه ای شلوغ و پر هرج و مرج می تواند عکسی که به راحتی می توانست تنها با کمی فکر بسیار زیبا و جذاب باشد را از بین ببرد. با استفاده از لنز های بلند تر و دیافراگمی باز تر شلوغی های پس زمینه را به حداقل برسانید (پس زمینه را مات کنید).

۱۹.پس زمینه عکس

۲۰.به همراه داشتن ابزار باغبانی

وقتی که می خواهید از یک گیاه عکاسی کنید، باید چیز هایی که باعث شلوغی کادر و حواس پرتی بیننده می شوند را از بین ببرید، اما با کندن شاخ و برگ ها و بالا کشیدن گل ها فرد محبوبی نخواهید بود. با استفاده از گیره و نخ می توانید گل و گیاهان دیگر را بدون آسیب رساندن به آنها از کادر خارج کنید. با استفاده از قیچی مخصوص هم می توانید عوامل اضافی سوژه یا پس زمینه عکس را ببرید.

۲۱.ترکیب بندی عکس از گل

قرار دادن سوژه اصلی درست در مرکز تصویر معمولاً جواب نمی دهد و عکسی خسته کننده و تخت را نتیجه می دهد. اما با قرار دادن سوژه در قسمتی غیر از مرکز تصویر و با استفاده از قانون یک سوم (rule of thirds) می توانید نمایی حرفه ای و زیبا به عکس خود بدهید. بسیاری از عکاسان گل مبتدی عادت دارند عکس های گل خود را به صورت افقی بگیرند. شاید دلیلش این باشد که نگه داشتن دوربین به صورت افقی بسیار راحت تر از نگه داشتن آن به صورت عمودی است. اما اکثر عکس هایی که در مقالات و مجله ها به چاپ می رسند به صورت عمودی گرفته شده اند، بنابراین اگر می خواهید عکس هایتان را چاپ شده ببینید کمی وقت بگذارید و عکس هایتان را هم افقی و هم عمودی بگیرید. ممکن است تنها با نگاه کردن به سوژه خود متوجه شوید که کدام حالت برای عکاسی از آن گل مناسب تر است. به عنوان یک راهنمایی می توانید اینگونه فرض کنید که گل ها و یا گیاهانی که عرض آنها از طول آنها بیشتر است عکاسی افقی از آنها مناسب تر است و به همین صورت گل ها و یا گیاهانی که طول آن ها از عرض آنها بیشتر است، عکاسی عمودی از آنها مناسب تر است. این یک راهنمایی کلی است و خیلی نمی شود روی آن حساب کرد، خودتان از ویزور (Visor)دوربین نگاه کنید و دوربین را بچرخانید و ببینید کدام حالت برای عکاسی از این گل مناسب تر است.

۲۲.عکاسی پرتره از گیاهان

عکاسی از تنها قسمتی خاص از گیاه برای نشان دادن جزئیات آن را هم در نظر بگیرید. حواستان به رنگ ها و جزئیاتی که باعث خاص شدن آن گیاه می شود (مانند انحنای یک برگ یا لبه یک گلبرگ) باشد با این کار عکسی که گرفته اید بیشتر شبیه به یک پرتره از گیاه است تا یک عکس استاندارد.

۲۳.حواستان به باد باشد

یک باد سنگین می تواند بزرگترین دشمن شما برای عکاسی از گل باشد. حتی یک نسیم آرام هم می تواند باعث حرکت گیاهان و شاخه های بلند شود که نتیجه چنین اتفاقی، عکسی محو است که به درد هیچکس نمی خورد. شما می توانید از این باد سنگین به نفع خود استفاده کنید و از حرکت گل ها و برگ ها فیلم بگیرید تا بتوانید عکسی هنری خلق کنید، اما در کل بهتر است زمانی که هوا آرام است برای عکاسی بروید. معمولاً اوایل صبح برای عکاسی زمان مناسب تری است، برای ثابت نگه داشتن شاخه ها و گل های بلند می توانید از گیره استفاده کنید تا در مقابل باد های ناگهانی تکان نخورند.

۲۴.به فضای بسته بروید

اگر زمان آن را ندارید که برای فرا رسیدن روزی روشن، ابری، آرام و بدون باد منتظر بمانید همیشه می توانید در فضا های بسته هم عکاسی کنید. عکاسی در فضای بسته به شما کمک می کند تا بتوانید با آرامش و بدون نگرانی از تکان خوردن سوژه خود عکاسی کنید.

۲۵.کمی آب اضافه کنید

می توانید با استفاده از اسپری آب پاش شبنم هایی ساختگی روی گل ایجاد کنید. اضافه کردن تنها چند قطره آب بر روی گل می تواند جلوه بسیار زیبایی به عکس داده و عکس را زنده کند.

چند نکته ای که در باره فوکس باید بدانیم

چقدر سیستم فوکوس دوربین خود را می شناسید؟ در این مطلب می خواهیم نکاتی راجع به فوکوس بگوییم که شاید شما را متعجب کنند.

اگر تا به حال با سیستم فوکوس دوربین DSLR خود مشکل داشته اید، نگران نباشید، شما تنها نیستید. البته، معمولاً دلیل فوکوس نامناسب در عکس ها استفاده غلط عکاس از دامنه وسیع سیستم فوکوس دوربین است، نه سیستم فوکوس خود دوربین.

قدرت فوکوس عکس ها را می توانید به راحتی و با خواندن دفترچه راهنمای دوربین بالا ببرید، و طبیعتاً هر چه بیشتر از دوربین استفاده کنید و بیشتر در این راه تجربه کسب کنید بهتر می توانید راجع به نحوه صحیح استفاده از سیستم فوکوس دوربین تصمیم بگیرید.

اما مسائلی وجود دارد که بر روی قدرت و سرعت فوکوس دوربین تأثیر می گذارند اما آشکار نیستند. در ادامه به ۶ مورد راجع به فوکوس اشاره می کنیم که احتمالاً راجع به آنها اطلاعی ندارید.

1-فوکوس خودکار با به روز رسانی Firmware می تواند تقویت شود

از به روز بودن نسخه بودن Firmware دوربین خود اطمینان حاصل کنید. علاوه بر برطرف کردن Bug ها ( اشکالات برنامه نویسی ) معمولاً شرکت ها در نسخه های جدید تر Firmware قدرت و سرعت فوکوس خودکار دوربین ها را هم تقویت می کنند.

برای مثال می توان به سیستم فوکوس خودکار دوبین Canon EOS 5D Mark III اشاره کرد. زمانی که این دوربین به بازار عرضه شد، حساسیت نقطه مرکزی آن تنها برای لنز هایی که دیافراگم آنها تا f/5.6 باز می شد، کارکرد داشت.

اگر بخواهید از مبدل لنز تله استفاده کنید باید به این نکته توجه داشته باشید، که ترکیب لنز و مبدل تله آن ممکن است دیافراگمی بالاتر از f/5.6 بدهد. برای مثال استفاده از یک مبدل ۱٫۴x با لنز ۴۰۰mm f/5.6 لنزی با مشخصات ۵۶۰mm f/8 را نتیجه خواهد داد که همانطور که می بینید دیافراگم این لنز بیشتر از f/5.6 است.

اگرچه بعد از مدتی نسخه ۱٫۲٫۱ Firmware این دوربین ارائه شد، که با نصب این نسخه از Firmware دوربین 5D Mark III می توانست بر روی نقطه مرکزی فوکوس خودکار، تا دیافراگم f/8 هم کارکرد خوبی داشته باشد، همچنین در زمان استفاده از Canon Speedlite سرعت فوکوس این دوربین بالاتر می رود.

2-ممکن است ترکیب دوربین و لنز شما با مشکل فوکوس جلو یا عقب مواجه باشد

گاهی اوقات دوربین به شما اعلام می کند که بر روی سوژه فوکوس کرده است، اما در عکس نهایی خواهید دید که سوژه در فوکوس نیست!

دلیل این مسأله این است که ترکیب بعضی دوربین ها با بعضی لنز ها در فوکوس در جلو ( وقتی که فوکوس جلوتر از سوژه انجام می شود ) یا فوکوس در عقب ( وقتی که فوکوس عقب تر از سوژه انجام می شود ) مشکل دارند.

برای بالا بردن دقت فوکوس، شرکت های سازنده دوربین در اکثر دوربین های DSLR قابلیتی با نام Autofocus Micro Adjustment یا AFMA وجود دارد که با استفاده از آن می توانید فوکوس دوربین را تنظیم کنید.

AF Micro Adjustments به شما این امکان را می دهد تا بتوانید اشتباه فوکوس را جبران کنید. می توانید با انجام آزمایشاتی جبران فوکوس خودکار دوربین را تنظیم کنید و یا می توانید با استفاده از نرم افزار های کالیبره فوکوس مانند FoCal جبران فوکوس خودکار دوربین را تنظیم کنید.

شما باید با هر ترکیب دوربین و لنز فوکوس خودکار دوربین را تنظیم کنید، همچنین باید AF Micro Adjustment را برای پایین ترین زوم و بالاترین زوم لنز هم تنظیم کنید، چرا که خطای فوکوس معمولاً در فاصله کانونی های مختلف متفاوت است.

Focus Shift -3 در دیافراگم بسته می تواند باعث خطا در فوکوس شود

تصویری که در نمایاب یا Visor دوربین های DSLR می بینید، تصویری است که با باز ترین مقدار ممکن دیافراگم لنز نمایش داده شده است ( مانند f/4 در لنز ۱۷-۴۰mm f/4 ) حتی اگر کوچکترین دیافراگم ممکن برای عکاسی انتخاب شده باشد.

دوربین با این کار بیشترین مقدار نور ممکن را به سنسور می رساند تا بتواند بهتر فوکوس کند. همچنین عمق میدان هم در کمترین حالت ممکن خواهد بود، در نتیجه سیستم خودکار دوربین می تواند بهتر و دقیق تر تفاوت بین نقاط داخل منطقه فوکوس و نقاط خارج از منطقه فوکوس را تشخیص دهد و در نهایت فوکوس دقیق تری خواهد داشت.

اگر برای عکاسی دیافراگم بسته تری را انتخاب کنید، در لحظه عکاسی دیافراگم دوربین به آن مقداری که شما تنظیم کردید تغییر اندازه می دهد.

اما با اینکه ممکن است لنز در بازترین حالت دیافراگم فوکوس دقیقی داشته باشد، باز هم ممکن است کمی فوکوس جلو یا فوکوس عقب در دیافراگم های بسته تر داشته باشد، این خطا با نام Focus Shift ( تغییر فوکوس ) شناخته می شود.

اگر دیافراگم خیلی بسته ای انتخاب کنید، عمق میدان بالا به شما اجازه می دهد تا بتوانید با جبران فوکوس خطای Focus Shift را اصلاح کنید. اگر چه در دیافراگم های باز خطای Focus Shift محسوس است.

لنز های ثابت یا Prime با دیافراگم بسیار بازی که دارند ( مانند f/1.2 و f/1.4 ) خطای Focus Shift در آنها بسیار مشهود است. پس بهتر است قبل از عکاسی عمق میدان واقعی ای که در عکس نهایی خواهید داشت را بررسی کنید و فوکوس عکس را در آن چک کنید. استفاده از قابلیت Live View این کار را برای شما ساده کرده است.

4- فوکوس می تواند با زوم کردن لنز تغییر کند

فوکوس با دقت در زوم پایین کار سختی است، مخصوصاً در زمانی که قابلیت Live View وجود نداشت. برای مقابله با این مشکل، عکاسان معمولاً بر روی سوژه تا آخرین فاصله کانونی زوم می کنند و در این شرایط بر روی سوژه فوکوس می کنند، و سپس با کم کردن زوم کادر را آنطور که می خواهند می بندند و عکس می گیرند.

هنوز هم اگر از لنز های Parfocal استفاده می کنید، می توانید برای فوکوس کردن از این تکنیک استفاده کنید. Parfocal لنز های زومی هستند که با تغییر دادن فاصله کانونی آنها فوکوس تغییر نمی کند.

مشکل اینجاست که اکثر لنز های AF ای که این روز ها ساخته می شوند Varifocal هستند، و این لنز ها با تغییر دادن فاصله کانونیشان فوکوس را از دست می دهند. با این لنز ها اگر زوم کنید، بر روی سوژه فوکوس کنید و زوم را برگردانید آن قسمتی که بر روی آن فوکوس کرده بودید از فوکوس خارج می شود.

این مسأله در فیلم برداری هم وجود دارد، وقتی زوم می کنید فوکوس تغییر می کند و این فوکوس برای چشم بیننده واضح است.

وقتی از سوژه ای ثابت عکاسی می کنید، چند انتخاب برای مقابله با این مشکل دارید: بعد از اینکه زوم را تغییر دادید دوباره فوکوس کنید ( کار ساده ایست! ) یا می توانید حالت فوکوس خودکار AI Servo AF / Continuous AF را فعال کنید تا دوربین خود به صورت خودکار با تغییر کردن فاصله کانونی فوکوس را تغییر دهد.

5-اکثر سنسور های فوکوس خودکار بر روی خطوط افقی بهتر فوکوس می کنند

اکثر دوربین های DSLR، سنسور های فوکوس خودکار به صورت خطوط عمودی دارند. این سنسور ها ( نقاط فوکوس خودکاری که در Visor می بینید ) تضاد رنگی را در خطوط عمودی محاسبه می کنند. جالب است که بدانید این خطوط عمودی بر روی خطوط افقی که آنها را قطع می کنند بهتر می توانند فوکوس کنند.

خیلی از نقاط مرکزی فوکوس خودکار در دوربین ها از سنسوری با نام Cross-type استفاده می کنند، این سنسور ها تضاد رنگی را هم در خطوط عمودی و هم در خطوط افقی بررسی می کنند. این نقاط دقت بالاتری دارند، البته تنها زمانی به این شکل عمل می کنند که از لنزی با دیافراگم باز استفاده شود. دوربین های گران قیمت چند نقطه فوکوس خودکار با سنسور Cross-type دارند، و شاید سنسور های فوکوس خودکار قوی تری برای محاسبه خطوط مورب هم داشته باشند.

اگر فوکوس خودکار دوربین شما با مشکل مواجه است، پشت سر هم بر روی سوژه ای فوکوس کنید ( کاری که با نام «Hunting» – «شکار» معروف است )، و سپس دوربین را ۹۰ درجه بچرخانید. هر خطی که قبل از چرخاندن دوربین با خطوط عمودی سنسور موازی بوده با این کار با آن خطوط عمودی فوکوس خودکار برخورد دارد، که این امر امکان فوکوس کردن بر روی آن سوژه را بیشتر می کند.

بعد از اینکه توانستید بر روی سوژه فوکوس کنید، می توانید با تغییر دادن فوکوس لنز به حالت دستی، دوربین را چرخانده و به حالت اولیه برگردانید، حواستان باشد در زمان چرخش دوربین، نباید دوربین جلو یا عقب برود.

6-فوکوس کردن روی فاصله Hyperfocal می تواند در گرفتن عکس هایی واضح تر به شما کمک کند

عکاسان منظره معمولاً از تکنیک Hyperfocal برای فوکوس استفاده می کنند تا بتوانند کنترل بیشتری بر روی عمق میدان عکس داشته باشند.

عمق میدان ( یا عمق محدوده فوکوس ) با چندین چیز تغییر می کند؛ فاصله کانونی لنز، اندازه سنسور داخل دوربین و مقدار دیافراگم انتخاب شده. اما این که شما در کجا فوکوس کرده اید هم تأثیر بسیار بالایی در عمق میدان عکس دارد.

عمق میدان از نقطه ای که بر روی آن فوکوس کردید هم به سمت دوربین و هم به سمت خارج از دوربین ادامه دارد. وقتی بر روی نزدیک ترین سوژه در یک منظره فوکوس می کنید، تمام قسمت های جلو تر از نقطه فوکوس با خارج شدن از عمق میدان از دست رفته محسوب می شوند.

با فوکوس کردن به صورت دستی بر روی نقطه ای دورتر ( فاصله Hyperfocal ) می توانید سوژه های نزدیک تر را داخل محدوده عمق میدان قرار دهید، و همچنین مقدار بیشتری از پس زمینه را واضح ثبت کنید.

خلق عکس های احساسی از نور و رنگ

اکثر مطالب آموزشی در زمینه رنگ ها بر روی چگونگی از بین بردن آنها تمرکز کرده اند. اما این مطلب بر خلاف مطالب دیگر، در رابطه با تقویت کردن رنگ هاست. رنگ ها می توانند باعث تقویت و قوی شدن حس تصویر شوند. در این مطلب تراز سفیدی یا white balance و دمای رنگ (که با کلوین نشان داده می شود) به سادگی توضیح داده شده اند. در این آموزش با ما همراه شوید تا به روانشانسی رنگ ها و روش های عملی به کار بستن آن ها در عکاسی بپردازیم.

تمام عکس های رنگی، بدون در نظر گرفتن اینکه چقدر ویرایش و پردازش شده اند، کمی رنگ دارند. در این مطلب یاد می گیرید که چگونه عمدا از قدرت رنگ های غیر خنثی برای بهبود عکس ها و ویدیو های خود استفاده کنید.

بیایید با معنای فرهنگی و روانشناسی رنگ شروع کنیم. بعدا در این آموزش، روش هایی عملی برای به کار بستن این ایده ها خواهید آموخت.

رنگ از دید روانشناسی

مدت هاست که در فیلم ها با تغییر دادن رنگ در سکانس های خاص حس بیشتری به آن سکانس می دهند.

گاهی در فیلم های ترسناک از رنگ آبی برای ایجاد کردن حس «دلسردی و نا امیدی» استفاده می شود. همچنین در فیلم هایی که نشان گر زمان گذشته هستند با پایین آوردن غلظت رنگی و از بردن رنگ های روشن که نشان گر حس زندگی و لذت است، سعی می شود حس قدیمی بودن را به بیننده منتقل کنند. از تم رنگ سبز هم بیشتر برای نشان دادن صحنه های غیر طبیعی و نا معمول استفاده می شود.

اما چرا از رنگ ها به این شیوه استفاده شده است؟ به دلایل روانشناسی رنگ ها. نمی توان به صورت عمیق و کامل به بحث روانشناسی رنگ پرداخت (کتاب هایی کامل در این زمینه نوشته شده است و مبحث بسیار گسترده ایست) اما در ادامه اشاره کوتاهی به مفاهیم رنگ های گوناگون می کنیم:

قرمز

قرمز از قوی ترین رنگ هاست و می تواند بیشترین تأثیر روانی را بر روی ما بگذارد. رنگ زندگی است، رنگ خون و گرما. رنگ قرمز همچنین رنگ خشونت، عشق و قدرت نیز می باشد و ذهن ما به طوری غریزی این رنگ را به این ها ارتباط می دهد.

عکس از Kevin Dooley

صورتی، با اینکه ترکیبی از رنگ قرمز با رنگ سفید است اما حس کاملاً متفاوتی نسبت به رنگ قرمز دارد. این رنگ نشان گر جنسیت مؤنث است (البته این یک توسعه فرهنگی جدید است ) و در ذهن بیننده حس ملایمت، پرورش و عشق را تداعی می کند.

عکس از Ryan McGuire

از لحاظ روانشناسی رنگ زرد، شادترین رنگ است. این رنگ همچنین پر سر و صدا ترین رنگ و نشان گر برون گرایی است. زرد رنگ خورشید است، بنابرین طبیعتاً توسط افرادی استفاده می شود که می خواهند دیده شوند.

عکس از R. Halfpaap

نارنجی

نارنجی هم رنگ برون گرایی است، اما به دلیل ارتباط این رنگ با پاییز و طلوع خورشید، ملایم تر از رنگ های دیگر است. جالب است که بدانید به دلیل همین برون گرا بودن و توی چشم بودن رنگ های زرد و نارنجی است که برای تابلو های هشدار از این رنگ ها استفاده می شود، چرا که در عین جلب توجه قدرت خشن و خشک رنگ قرمز را ندارند.

عکس از Leo Hidalgo

قهوه ای

قهوه ای رنگ کثیفی است، و اکثر عکس های روانشناسی نشان می دهد که حس غیر جذاب اما قابل اعتمادی از این رنگ به بیننده القا می شود، حسی خوب و صادقانه که خیلی هم قوی نیست، اما می تواند تأثیر قوی ای داشته باشد. با اینکه این رنگ جزء رنگ های گرم است اما قهوه ای کم رنگ می تواند فضای جذابی ایجاد کند و افراد را به سمت خود بکشاند.

عکس از Paul Bica

آبی رنگ بسیار سردی است. آبی تیره و آبی نسبتاً تیره آرامش بخش به حساب می آیند، اما آبی روشن تر حس سرما و یخ بودن را منتقل می کند. می توان از این رنگ برای نشان دادن حس غم و سردی استفاده کرد، همچنین حس آرامش و سکوت را نیز می توان از این رنگ گرفت.

عکس از Daniel Lee

رنگ بنفش در هم آمیخته با رویا و تخیل است. این رنگ همچنین رنگ مخمل هم بوده که در قدیم در خانواده های سلطنتی استفاده می شد، به همین دلیل بنفش می تواند نشان گر آسایش و لوکس بودن هم باشد.

عکس از Nicolas Raymound

سبز

رنگ سبز به عنوان متعادل ترین رنگ شناخته می شود. چراغ های سبز مستقیماً بر روی گیرنده های چشم انسان متمرکز می شوند، چشم انسان به اندازه دو برابر رنگ های آبی یا قرمز برای رنگ سبز گیرنده دارد، طول موج رنگ سبز به گونه ای است که هم در قسمت پشت و هم در قسمت جلوی گیرنده های چشم متمرکز می شود.

سبز رنگ آرامش بخشی است. بیشتر گیاهان و پول های رایج به رنگ سبز هستند، به همین دلیل این رنگ حس زندگی و پیشرفت را به انسان منتقل می کند.

همانطور که در ابتدای مطلب اشاره کردیم از رنگ سبز همچنین برای چیز های عجیب و نشان دادن غیر عادی بودن و غیر طبیعی بودن استفاده می شود. برای مثال، تشعشع انفجار هسته ای در حقیقت بیرنگ بوده، اما معمولاً آنها را به رنگ سبز نشان می دهند. شاید دلیل این استفاده از رنگ سبز ترس ما از رویش چیز هایی باشد که نباید برویند!

عکس از Ryan McGuire

گروه های رنگی

معمولاً رنگ ها به دو دسته کلی «سرد» و «گرم» تقسیم می شوند.

رنگ های گرم

رنگ های گرم: نارنجی، قرمز، طلایی و قهوه ای، با روز و نور خورشید آمیخته اند.

عکس از Photographer No. 9

رنگ های سرد

رنگ های سرد: آبی روشن، سبز و بنفش با پوشش ابر و برف و درجه های تیره تر آن ها با شب هم پیوندند.

عکس از ۵۵Laney69

رنگ های گرم می توانند اجسام را قوی و سنگین نشان دهند، در حالی که رنگ های سرد اجسام را سبک نشان می دهند. رنگ های گرم نزدیک تر و رنگ های سرد دور تر دیده می شوند. همچنین در تصویری که رنگ های سرد زیادی وجود داشته باشد رنگ گرم جلوه بیشتری خواهد داشت، بنابراین می توانید با قرار دادن سوژه های با رنگ گرم در پیش زمینه تصویری که رنگ های سرد را در پس زمینه دارد، عمق بیشتری به عکس بدهید.

همانطور که از اسم این گروه های رنگی هم مشخص است، قوی ترین شاخصه این طبقه بندی حرارت و دمای رنگ ها است. فیلم ساز ها با داشتن این علم، می دانند که برای نشان دادن حرارت کویر یا یک روز بسیار گرم در تابستان می توانند کمی رنگ زرد یا قرمز به فیلم بدهند، همچنین برای نشان دادن سرما هم می توانند با اضافه کردن کمی رنگ آبی روشن این حس را به بیننده منتقل کنند.

به کار گیری روانشناسی رنگ ها

بدون در نظر گرفتن شرایط، همیشه می توانید از رنگ ها به نفع خودتان استفاده کنید. نور محیط، تنظیمات دوربین و منابع نوری قابل کنترل، همه می توانند فرصت های مناسبی برای خلاقیت و ایجاد رنگ های مناسب باشند.

نور های رنگی محیط

عکس از Dominc Alve

در طول صبح و عصر، نور خورشید آن سفیدی معمول خود را ندارد. غروب رنگ نارنجی بیشتری نسبت به طلوع خورشید دارد.

قبل از طلوع خورشید، بدون در نظر گرفتن نور های خیابان ها، زمین تقریباً به رنگ سیاه و سفید دیده می شود. نور قبل از بالا آمدن خورشید خیلی سرد بوده و سایه های کمی ایجاد می کند. اما با بالا آمدن خورشید، رنگ ها گرم تر می شوند. با توجه به عظمت اتمسفری که باید نور ها از آن عبور کنند، اولین رنگ هایی که عبور می کنند، گرم ترین آن ها هستند.

هر چه خورشید در آسمان بالا تر برود، نور سفید تر می شود و همچنین تضاد بین رنگ ها بیشتر می شود. در ظهر تضاد رنگی به بیشترین میزان خود می رسد. با پایین رفتن خورشید، دوباره رنگ ها رو به گرم شدن می روند، در نهایت این گرما بیش تر از زمان طلوع خورشید می شود. این زمان به عنوان ساعت طلایی زمان بسیار مناسبی برای عکاسی شناخته می شود. در نهایت، بعد از غروب، نور هایی که از خورشید باقی مانده، نور های آبی رنگ است.

فاکتور های طبیعی دیگری هم وجود دارد که باعث تغییر رنگ ها می شود: هوای ابری، علی رغم چگونه دیده شدنشان، کاملاً خاکستری نیستند. مقداری رنگ آبی در این ابر ها وجود دارد که می توانید با عکاسی از آنها و تقویت رنگ آبی جلوه بسیار زیبایی از این ابرها را به نمایش بگذارید. برف هم طوری نور را منعکس می کند که می تواند اجسامی که روی خود است را کمی آبی رنگ نشان دهد.

تراز سفیدی یا White Balance موجود در دوربین

عکس از Ryan McGuire

اجسام با حرارت دادن ممکن است شعله ور شوند و یا رنگ هایی از خود بازتاب دهند. رنگی که نشان می دهند، به دمای آن ها بستگی دارد که با قرمز شروع می شود، سپس به رنگ زرد، آبی و در نهایت سفید تبدیل می شود. دمای رنگ (color temperature)، فلسفه اصلی تراز سفیدی است، در حقیقت تراز سفیدی مقدار دمای رنگ به مقیاس کلوین است. برای مثال، نور خورشید در وسط روز تقریباً نزدیک به ۵,۶۰۰K است.

زمانی که شما تراز سفیدی را در دوربین خود تنظیم می کنید، می خواهید رنگ منبع نور را با اضافه کردن رنگ های دیگر که رنگ نور را بالانس و متعادل می کنند، اصلاح کنید و کاری کنید که به نظر برسد منبع نور در عکس به اندازه کافی تابشی گرم داشته تا بتواند رنگ سفید ایده آلی را ایجاد کند. هرچه دمای رنگی تراز سفیدی که استفاده می کنید بیشتر باشد، مقدار بیشتری نارنجی به تصویر اضافه کرده اید تا بتوانید رنگ های آبی موجود در منبع نور را خنثی کرده و نوری با رنگ سفید بسازید. هرچه مقدار کلوین تراز سفیدی را کم کنید مقدار بیشتری رنگ آبی و سبز به تصویر اضافه کرده اید تا گرمای تصویر را جبران کرده و نوری با رنگ سفید بسازید.

این رابطه می تواند عمدا استفاده شود. به طور خلاصه برای ایجاد کردن ظاهری گرم تر عدد کلوین (Kelvin number) تراز سفیدی را بالا ببرید و برای سرد تر کردن تصویر عدد کلوین پایین تری انتخاب کنید. این را به خاطر داشته باشید و می توانید با تغییر دادن عدد کلوین به صورت دستی بر روی تراز سفیدی (تراز سفیدی سفارشی – custom WB) دوربین کنترل کامل روی رنگ عکس داشته باشید و یا با انتخاب کردن پیش فرض های آماده دوربین نمایی نزدیک به چیزی که می خواهید را ایجاد کنید.

نورپردازی مصنوعی

عکس از Kate Ter Haar

برای عکاسی در استودیو، به سادگی با توجه به تراز سفیدی نور های موجود در استودیو، می توانید کنترل کاملی بر رنگ موجود در عکس داشته باشید بدون اینکه به تنظیمات خاصی در دوربین دست بزنید و یا بعد از عکاسی از برنامه های ویرایش عکس مانند Photoshop استفاده کنید.

استفاده از نور های مصنوعی مختلف می تواند باعث ایجاد شدن رنگی جدید بشود. لامپ های تنگستن نوری نارنجی رنگ دارند و لامپ های فلورسنت رنگ هایی نزدیک به سبز یا آبی ایجاد می کنند. این مسأله به ساختار شیمیایی آنها بستگی دارد. این لامپ ها در رنگ های مختلفی ساخته می شود و من پیشنهاد می کنم که استفاده از همه آنها را تجربه کنید. لامپ های LED کمی گرانتر هستند اما کنترل بیشتری بر حرارت نور به شما می دهند و طیف نوری متعادل تری هم ایجاد می کنند. بعضی لامپ های LED با ترکیب چند LED با رنگ های مختلف به شما این امکان را می دهند که بتوانید تراز سفیدی را خودتان تنظیم کنید و نور دلخواه خودتان را ایجاد کنید.

شما می توانید با استفاده از نور های مصنوعی حرارت مورد نظر خودتان و در نتیجه رنگ نور مورد نظر خودتان را ایجاد کنید، چیزی که شاید در عکاسی زیاد به آن اهمیت داده نشده، اما می تواند افکت بسیار جذابی بر روی عکس های شما داشته باشد. یادتان می آید که در اواسط این مطلب گفتیم رنگ های گرم (در پیش زمینه) که پس زمینه آن ها رنگ های سرد است جلوه زیادی خواهند داشت؟ شما هم می توانید با ایجاد کردن چنین صحنه ای افکت خلاقانه و جذابی به عکس خود بدهید. البته می توانید با استفاده از لامپ های رنگی و فیلتر های رنگی هم رنگ مورد نظر خودتان را در عکس ایجاد کنید.

فیلتر ها

عکس از Ryan McGuire

فیلتر های رنگی لنز، مانند تمام راه های دیگر می توانند در اصلاح رنگ یا تغییر دادن رنگ و ایجاد کردن افکت های زیبا مورد استفاده قرار گیرند.

با اینکه برنامه های ویرایش عکس دست شما را در تغییر دادن رنگ عکس باز تر می گذارند، باز هم خوب است نحوه استفاده از فیلتر ها را بلد باشید و تعدادی از این فیلتر ها داشته باشید تا بتوانید این افکت ها را همانند گذشته و با شیوه های قدیمی اعمال کنید. همچنین، بر خلاف اصلاح رنگ های دیجیتالی، اصلاح رنگ با فیلتر های رنگی در عکس شما نویز ایجاد نمی کند.

سه مدل اصلی فیلتر ها:

1- فیلتر های متعادل کننده نور، این فیلتر های برای اصلاح دمای رنگی عکس استفاده می شوند که یا رنگ نور تصویر را گرم تر و یا سرد تر می کنند و برای متعادل کردن رنگ نور استفاده می شوند.

2- فیلتر های رنگی، این فیلتر ها در ۶ رنگ اصلی موجود است: فیروزه ای (Cyan)، سرخابی (Magenta) ، قرمز، آبی، سبز و زرد، این فیلتر ها را می توان برای متعادل کردن رنگ عکس یا برای ایجاد کردن افکت های خاص استفاده کرد.

3- فیلتر های دیگری نظیر نیمه رنگی، دو رنگی، رنگی تدریجی و سه رنگی وجود دارد که برای تغییر دادن رنگ قسمتی از عکس استفاده می شود.

اگر به صورت JPEG عکس می گیرید، فیلتر های رنگی بسیار مناسب هستند. اما بهتر است به صورت JPEG عکس نگیرید، در قسمت بعد دلیل این مسأله را خواهم گفت.

برنامه های ویرایش عکس دیجیتالی

برنامه های دیجیتالی ویرایش عکس، راه های بسیار زیادی برای کنترل تراز سفیدی عکس به شما می دهند یا حتی به شما این امکان را می دهند که با فیلتر هایی نور های مصنوعی رنگی به تصویر اضافه کنید. در حقیقت آنقدر راه های زیاد و متنوعی وجود دارد که نمی توان در این مطلب به همه آنها اشاره کرد.

اما باید به این نکته توجه داشته باشید: اگر می خواهید به صورت دیجیتالی و با استفاده از برنامه های ویرایش عکس، رنگ عکس های خود را تغییر دهید، باید با فرمت RAW عکاسی کنید. بر خلاف JPEG، که با یک تراز سفیدی خاص گرفته می شود، فرمت RAW تمام جزئیات عکس را در خود نگه می دارد و به شما این امکان را می دهد که بعد از عکاسی و در مرحله ویرایش بتوانید با کیفیت بالا و ظرافت بالایی تراز سفیدی عکس را تغییر دهید. در حالی که می توانید رنگ های عکس JPEG را هم بعد از عکاسی تغییر دهید، استفاده از Hue/Saturation برنامه Photoshop یا قابلیت های مشابه آن، نمی تواند کنترلی که روی فایل های RAW وجود دارد را به شما بدهد، چرا که فایل های RAW خام بوده اما بر روی فایل های JPEG فعل و انفعالاتی در همان دوربین انجام می شود و اطلاعات کمتری هم در آنها وجود دارد. بنابراین اگر می خواهید عکس های خود را بعداً با استفاده از برنامه های ویرایش تصویر تغییر دهید، حتماً با فرمت RAW عکاسی کنید.

استفاده خلاقانه از سرعت شاتر

سرعت شاتر از نگاه عکاسان تازه کار، مشکلی است که باید حل کرد. اما در واقع این طور نیست و باید گفت که سرعت شاتر ابزاری است که با استفاده از آن می توان به عکس هایی بهتر و خلاق تر دست یافت.

سرعت شاتر چیست؟

سرعت شاتر، به صورت ساده شده مدت زمانی است که شاتر باز می ماند تا نور به سنسور دوربین برخورد کرده و تصویر شکل بگیرد. هر قدر شاتر را بیشتر باز نگه دارید، اجازه ورود نور بیشتری به دوربین را داده و تصویر شما پر نور تر خواهد شد.

اما باز ماندن شاتر بیش از کسر کوچکی از ثانیه، پیامدهایی را در پی خواهد داشت. در مدت زمانی که شاتر باز است دوربین باید کاملاً در جای خود ثابت باشد، در غیر این صورت تصویر محو خواهد شد. در صورت عدم استفاده از سه پایه و یا دیگر تجهیزات ثابت کننده دوربین، حداقل سرعت شاتر باید ۱/۶۰ ثانیه باشد. هر قدر این سرعت رو به آهسته تر شدن برود، تصویر و سوژه های شما به محوی می گرایند.

سرعت شاتر بر مبنای کسری از ثانیه بیان می شود. اگر سرعت شاتر روی ۱/۶۰ باشد (ممکن است با ۶۰ هم بیان شود) به معنی آن است که هنگام گرفتن عکس، شاتر به مدت ۱/۶۰ ثانیه اجازه برخورد نور به سنسور را می دهد. اکثر دوربین ها سرعت شاتری بین ۱/۴۰۰۰ ثانیه (در سریع ترین حالت آن) تا ۳۰ ثانیه (در آهسته ترین حالت آن) دارند. علاوه بر این اغلب دوربین ها حالتی هم با عنوان bulb دارند که به کاربر اجازه می دهد تا با فشردن دکمه شاتر به مدت زمان دلخواه شاتر را باز نگه دارد.

سرعت شاتر باید به میزان لازم سریع باشد

یکی از مسائلی که شما به عنوان یک عکاس با آن طرف هستید این است که مطمئن شوید که سرعت شاتر شما به میزان کافی سریع است. اگر از سه پایه استفاده کنید، سریع بودن شاتر چندان مطرح نیست و می توانید آن را به مدتی طولانی (گاهاً چند دقیقه) باز بگذارید. اما اگر دوربین را در دست بگیرید و عکاسی کنید، در سرعت شاتر های کند، لرزش دست شما به تصویر منتقل می شود و باعث محو شدگی کلی در عکس می شود.

اما بحث اینجاست که وقتی می گوییم سریع، یعنی چقدر سریع؟ برای کمک به رسیدن به پاسخ این سوال، چیزی با عنوان «قانون متقابل» وجود دارد. این قانون می گوید که سرعت شاتر در تقابل با فاصله کانونی است. شاید به نظر پیچیده بیاید، اما نگران نباشید مسئله ساده تر از این حرف ها است. کافیست عدد یک را بر روی عدد فاصله کانونی لنز خود بگذارید، این عدد حداقل سرعت شاتر شما می  باشد. به عنوان مثال لنز شما بر روی فاصله کانونی ۶۰ میلی متر است؛ کافیست سرعت شاتر شما ۱/۶۰ یا سریع تر باشد. حالا اگر زوم کنید و فاصله کانونی شما بر روی ۲۰۰ میلی متر قرار بگیرد، باید سرعت شاتر شما ۱/۲۰۰ یا بیشتر از آن باشد (در نظر داشته باشید که این اعداد برای سنسورهای اندازه APS-C بیان شده است) . در صورت آهسته تر بودن سرعت شاتر شما از این عدد، باید از سه پایه استفاده کنید و یا اینکه با باز کردن دیافراگم و بالا بردن حساسیت دوربین، سرعت شاتر را به میزان لازم برسانید.

مسئله بعدی ای که احتمالاً با آن روبرو می شوید این است که چگونه سرعت شاتر خود را تغییر دهید. روش فیزیکی تغییر سرعت شاتر بسیار ساده است و آن هم با چرخاندن گرداننده مخصوص سرعت شاتر در بالای دوربین انجام می شود. اما مسئله بسیار مهم این است که در حالت دستی (Manual) چگونه سرعت شاتر را به میزان مناسب آن برسانیم.

اگر از سرعت شاتر بالا و سریع استفاده کنید، شاتر شما به مدت زمان بسیار کمی باز خواهد بود، در نتیجه عکس شما نور کمتری برای ثبت خواهد داشت. بنابراین در صورت عدم تغییر سرعت شاتر، عکس شما اصطلاحاً «کم نور» یا «Under expose » خواهد شد. در صورتی که از سرعت شاتر مناسب تر استفاده کنید، نور کافی برای تشکیل تصویر فراهم می شود. اما اگر به سرعت شاتر خود نیاز دارید، از دو راه دیگر می توانید این کمبود نور را جبران کنید:

۱ – باز کردن دیافراگم: دیافراگم دریچه ای است که اجازه عبور نور را به دوربین می دهد. دیافراگم های بازتر، اجازه ورود نور بیشتری را به دوربین می دهند. با بازکردن دیافراگم به میزان یک پله، نور وارده به دوربین را دو برابر می کنیم، در حالی که همچنان سرعت شاتر ما ثابت است. البته درنظر داشته باشید که دیافراگم های بازتر، عمق میدان کم تری ایجاد می کنند و این ممکن است خلاف خواسته شما باشد.

۲ – بالا بردن حساسیت (ISO) : حساسیت یا همان ISO استانداردی است برای تعیین میزان حساسیت سنسور دوربین به نور. میزان حساسیت قابل تغییر بوده و اعداد حساسیت بالا، باعث حساس تر شدن سنسور به نور می شوند. بنابراین، می توان با بالا بردن حساسیت، کمبود نور را جبران کرد. البته بالا بردن حساسیت به بهای بالا رفتن نویز در عکس های شما تمام خواهد شد. هرچه حساسیت بالاتر رود، نویز بیش تری در عکس خواهید داشت.

روش های مختلفی برای افزایش نوردهی دوربین جود دارد. می توانید با انتخاب یکی از این متدها، ضمن حفظ سرعت شاتر مورد نظر خود، نور مورد نیاز دوربین را نیز تامین کنید.

9Xh );استفاده خلاقانه از سرعت شاتر

حالا که به درک مختصری از سرعت شاتر دست پیدا کرده اید، می  خواهیم شما را با روش های استفاده خلاقانه از آن آشنا کنیم. انوع مختلفی از روش ها برای این کار وجود دارد و ما تعدادی از آنها را از سرعت شاتر بسیار بالا تا سرعت شاتر پایین به شما می گوییم.

متوقف کردن زمان

هنگام وجود حرکت های بسیار سریع، با استفاده از سرعت شاتر های بالا، قادر به متوقف کردن و ثبت کردن آن حرکت خواهید بود.

برای انجام این کار باید سرعت شاتر شما از ۱/۲۵۰ بالاتر باشد. استافده از این کار زمانی بیش تر به کار می آید که قصد متوقف کردن حرکت قطره ه%:. 7- DB

برای عکاسی از طبیعت چه موارد را در نظر بگیریم

عکاسی از منظره برای عکاسان حرفه ای و تازه کار به یک اندازه جذابیت دارد. سرمایه های زیادی به صورت مناظر طبیعی مملو از زیبایی و احساس وجود دارند که باید تغییرات فصلی و زمانی را نیز به ویژگی های آنها افزود. برای گرفتن عکس هایی جذاب تر، از نکات کلیدی زیر استفاده کنید.

۲.از لنزهای عریض استفاده کن

لنزهای با زاویه عریض (wide) از آنجا که نمای وسیع تری را در اختیار قرار می دهند و در نتیجه حس نگاه کردن به یک منطقه ی وسیع و باز را به بیننده القا می کنند، برای عکاسی منظره ارجح هستند. این لنزها همچنین عمق تصویر بیشتری را نیز ایجاد می کنند و به شما اجازه می‍دهند که از سرعت های بالاتر شاتر استفاده کنید چرا که موجب ورود نور بیشتری به لنز می شوند. گرفتن یک عکس با چنین لنزی و با استفاده از f/16 هم زمینه و هم اصل تصویر را واضح (sharp) خواهد کرد. به خاطر داشته باشید که برخی زوایای خاص و جالب را نیز برای عکس مورد آزمایش قرار دهید.

۳. از فیلترهای عکاسی استفاده کن

برای بدست آوردن بهترین تصاویر می توانید از دو فیلتر مخصوص عکاسی منظره استفاده کنید. فیلتر های قطبی (polarizing filters) آسمان را تیره تر می کنند و در نتیجه آبی آسمانی را در تضاد با سفیدی ابرها بیشتر جلوه می دهند. فیلترهای چگالی خنثی (ND – neutral density) نیز به منظور جلوگیری از ورود بیش از حد نور به لنز مورد پیشنهاد هستند. این فیلتر در روزهای آفتابی هنگامی که دوربین قادر به در اختیار گذاشتن سرعت شاتر پایین تری نیست، مناسب هستند (به عنوان مثال ممکن است مایل به گرفتن عکس از حرکت آسمان یا آب باشید).

۴. حرکت را ثبت کن

اگر با آب در حال حرکت سر و کار دارید، می توانید یک عکس بسیار جذاب، روشن و سفید از آب در حال حرکت ثبت کنید. این کار را با استفاده از اکسپوژر (exposure) طولانی انجام دهید. یک راه برای انجام این کار استفاده از حالت TV یا S (عکاسی با اولویت شاتر) است و پس از آن باید زمان اکسپوژر را ۲ ثانیه یا حتی بیشتر انتخاب کنید. همچنین می توانید از عکاسی با حالت AV (اولویت دریچه دیافراگم) نیز استفاده کنید و دریچه را روی f/32 قرار دهید؛ حالتی که معمولا نیازمند نور بیشتر است. اگر با نور روشن روز سر و کار دارید، می توانید از یک فیلتر ND نیز استفاده کنید تا حجم نور روردی به دوربین را کاهش دهید و از این طریق می توانید دوربین خود را روی مدت زمان شاتر بیشتری قرار دهید. در این موارد باید همیشه از یک سه پایه استفاده کنید؛ تنها در این حالت است که تمام تصویر واضح خواهد شد.

۵. از آب به عنوان آینه استفاده کن

آب در حالت نور کنترل شده می تواند تصاویر و انعکاسات جذابی تولید کند. بهترین زمان ها برای ثبت چنین تصاویری دو ساعت طلایی است، یک ساعت بعد از طلوع آفتاب و یک ساعت قبل از غروب آفتاب. دوربین خود را روی یک سه پایه قرار دهید و حالت آن را به TV یا S (اولویت سرعت شاتر) تغییر دهید. یک سرعت کم برای شاتر انتخاب کنید و دوربین را برای انتخاب اندازه دریچه دیافراگم (aperture) به حال خود رها کنید. اگر تصویر واضح و شارپی می خواهید، مقدار ISO را بالاتر ببرید، ISO با میزان ۲۵۰ نیز برای شروع مناسب است.

۶. از افراد استفاده کن

یک منظره تنها در خصوص طبیعت نیست، پس چرا از انسان در آن استفاده نشود؟ یک منظره زیبا می تواند با یک کودک بانمک در حال دویدن یا پریدن درون گل ها کامل شود. قانون یک سوم (rule of thirds) را به یاد داشته باشید و فرد را برای جذاب تر کردن عکس در ناحیه ای به جز وسط تصویر قرار دهید. یک سرعت بالا برای شاتر انتخاب کنید تا بتوانید حرکات را در یک لحظه ثبت کنید. همچنین اگر مایل هستید که کل فرآیند یک حرکت را ثبت کنید، سرعت کمتری برای شاتر انتخاب کنید.

۷. قانون یک سوم را فراموش نکن

برای اجرای قانون یک سوم (rule of thirds) چهار خط فرضی را در نظر بگیرید؛ دو خط افقی و دو خط عمودی که تصویر را به نه بخش مستطیلی کاملا هم اندازه تقسیم می کنند. بعضی از عکس ها در صورتی بهتر خواهند بود که هدف در مستطیل وسط قرار بگیرد اما اگر سوژه در محلی غیر از میانه یا روی محل تقاطع خطوط (دایره ها در عکس فوق) قرار بگیرد ترکیب عکس جذاب تر می شود. هنگامی که یک عکس با استفاده از قانون یک سوم بخش بندی می شود، کادر عکس از منظر چشم دور خواهد ماند.

تنظیمات پیشنهادی

هنگام عکاسی در طول روز می توانید دریچه دیافراگم (aperture) را با تنظیمات F/22 نیز مورد استفاده قرار دهید. این کار به دلیل وجود نور کافی در روز و به منظور ایجاد تصاویر با جزئیات کاملا واضح صورت می پذیرد. اگر از حرکت آب یا افراد و پرندگان عکس می گیرید، از فیلتری برای کاهش نور ورودی استفاده کنید و همچنین با سرعت شاتر نیز بازی کنید. برای به تصویر کشیدن آب سرعت ۲ ثانیه را امتحان کنید و برای حیوانات متحرک و همچنین انسان از ۱/۶۰ ثانیه آغاز کنید. همچنین باید همواره برای گرفتن تصاویر منظره سه پایه خود را نیز به همراه داشته باشید.

ابزار پیشنهادی

در نور روشن باید همواره لنزی داشته باشید که با استفاده از یک سقف (سایبان) مانع از ورود پرتوهای نور اضافی به لنز (به صورت شراره – flare) شود. علاوه بر این می توانید از یک فیلتر چگالی خنثی (neutral density) یا فیلتر قطبی (polarizing) نیز به منظور کاهش تشعشعات و بهتر نشان دادن آسمان استفاده کنید. سه پایه برای چنین مواردی الزامی است و شما را قادر به گرفتن عکس هایی با وضوح و شارپ می کند. یک ایده خوب برای امتحان کردن زوایای مختلف، استفاده از یک bean bag است، زیرا از سه پایه روی هر سطحی نمی توان استفاده کرد. استفاده از فلاش نیز موجب حذف نواحی سایه دار در نزدیکی دوربین خواهد شد.

جمع بندی

مناظر برای عکاسان جذاب هستند و درک چرایی آن نیز، دشوار نیست. شما باید در محیط بیرون وقت بگذرانید و با طبیعت همراه باشید. صبور بودن کمک شایانی به عکاس می کند چرا که ممکن است لازم باشد ساعت ها برای رسیدن شرایط نوری مناسب صبر کنید و مواقعی نیز وجود دارد که شرایط، همکاری نمی کنند. برخی عکاسان مناظر ساعت ها به انتظار می نشینند تا بتوانند یک عکس عالی و جذاب برای کل روز بگیرند. این عکس جادویی می تواند کل زمان انتظار را با ارزش و مفید کند. با صبر و کمی تمرین می توانید مهارت خود را افزایش داده و عکس های فوق العاده ای بگیرید.

منبع : سایت شگفت انگیز

10 حقیقت در مورد عکاس بودن

آیا عکاسی بهترین شغل دنیاست؟ خوب بله. بیشتر اوقات همینطور است. اما سختی های خاص خودش را دارد که هرکسی آن ها را متوجه نخواهد شد. احتمالا بیشتر مردم تصور می کنند که عکاسی به عنوان شغل همیشه هیجان انگیز و لذت بخش است، اما همیشه هم اینطور نیست.

الکساندر کمرون یک عکاس آزاد حرفه ای است که سالهاست تجربه فراوانی در عکاسی حرفه ای داشته است. او حالا ده حقیقت در باره عکاس شدن را در مطلبی در وب سایت پتاپیکسل منتشر کرده است با فارنت همراه باشید تا در ادامه با هم آن ها را مرور می کنیم.

وقتی عکاس هستید زمان زیادی را تنها سپری خواهید کرد

چون عکاسی شغل شماست باید زمان زیادی را برای ویرایش عکس ها صرف کنید. یعنی بعضی وقت ها روزها تنها در خانه می مانید و به صفحه نمایش خود زل می زنید. به بیرون از پنجره، به خورشید زیبا نگاه می کنید و منتظر می شوید تا چشمانتان عادت کند، چون در دو ساعت گذشته به عکسی که مشغول ویرایش آن بودید زل زده اید و به علت گذر زمان زیاد حتی دیگر نمی دانید تصویر مربوط به چه بوده است.

همیشه هم بد نیست می توانید به موزیک گوش دهید یا در عقب سریالی تماشا کنید، تنها خواهید بود و بی قرار می شوید و یا حتی غمگین. اما عکاسی شغل شماست پول سخت به دست می آید و باید به قدری ادامه دهید تا تمام شود و بتوانید هرچه سریع تر دستمزد بگیرید.

اینکه عکاس هستید ترسناک است

به خاطر علت های زیادی ترسناک است. مثلا شاید به شما پیشنهاد شود عکاسی یک محصول تازه را انجام بدهید و شما تجربه ای در این زمینه ندارید ولی آن را قبول می کنید. چرا؟ چون نمی دانید کار بعدی کی پیش می آید. و می ترسید که شاید عکس ها را خراب کنید.

درمورد کار بعدی. اگر زود به پیدایش نکنید چه؟ چگونه اجاره خانه را بپردازید؟ خب این هم ترسناک است.کسی به شما پیشنهاد عکاسی از یک چهره معروف را می دهد. خیلی هیجان انگیز است نه؟ اما اگر آنها را خراب کنید و دیگر هیچکس نخواهد با شما کار کند چه؟ اگر از عکس هایتان متنفر شوند چه؟ ترسناک است! به طور کلی همه چیز بر عهده شماست و این ترسناک است!

عکاس بودن خیلی هم محسورکننده نیست

همه چیز در عکاسی محسورکننده، درخشان و ساده نیست. می تواند سرد، کثیف و گل آلود هم باشد. اگر برای سرمقاله عکس می گیرید باید در دشواری های تابستان و زمستان هم عکس بگیرید. یعنی مثلا وقتی می خواهید دکمه شاتر را فشار دهید انگشتتان از سرما بی حس شده یا با وجود باد شدید نمی توانید از چشمی دوربین نگاه کنید. و این کوچکترین مشکلات شماست، مثلا یکی از مدل ها پشت یکی از درخت ها نیمه برهنه شده تا لباس های لازم برای عکاسی را بپوشد و یکی از افراد محلی می خواهد با شما راجب موضوع عکاسی تان صحبت کند.

آرایش صورت و موها هم فریبنده نیست. ساعت ها طول می کشد و دقیقا زمانی که آماده هستید بهترین عکس را بگیرید آرایشگر مو برای درست کردن طره مویی که پایین ریخته یا گوشه ی لباسی که کج شده روی صحنه می دود و وارد کادر می شود. همه ی اینها مهم است اما فریبنده نیست.

Alexandra Cameron می گوید سال گذشته می خواستم برای سرمقاله ای در مرکز کمبریج عکس بگیرم که مدل حال خوبی نداشت، پس به توالت عمومی رفت و نزدیک بود غش کند. من، طراح لباس، آرایشگر مو و آرایشگر چهره تا یک ساعت با مدلی در توالت عمومی شهر، شکلات به دست نشستیم تا حالش بهتر شود. می بینید چقدر هیجان انگیز است؟

پس وقتی به عکسی مربوط به مد نگاه می کنید، به خاطر داشته باشید مهم نیست که چقدر جادویی به نظر می رسد، احتمالا افراد دارند یخ می زنند یا از گرما می پزند، پشت صحنه به اطراف می دوند، لباس های مدل زیر نظر است و خیلی چیزهای دیگر که در عکس معلوم نیست.

شما خیلی بودجه ندارید…

یک عکاس چند بار این جمله را می شنود؟ خیلی خیلی زیاد! یک بار دیگر شما نمی توانید بیشتر آنها را رد کنید چون که در آخر کار هستند و برایشان پول می گیرید، اما ۸۰٪ مواقع شما دستمزدتان را می گویید و بعد بحث های مربوط به بودجه پیش می آید.

۴۰ درصد کار بدون دستمزد..

یا بیشتر! به عنوان یک عکاس همیشه باید درحال عکس گرفتن باشید. به نمونه کار هایتان اضافه کنید، ژانرهای جدید را امتحان کنید، آزمایش کنید و پروژه های شخصی خود را دنبال کنید. قسمت اعظم کاری که انجام می دهید لازم ولی بدون حقوق است. به نظر می رسد دوربینتان را برای خوش گذرانی برداشته و بیرون می روید، ولی در حقیقت می خواهید جریان کارتان ساکن نشود عکس ها را خلق می کنید تا بتوانید توانایی های خود را تبلیغ کنید و خلاق بمانید و بله گاهی اوقات هم برای خوشحال ماندن است.

بعضی اوقات پیشنهادهایی به شما می شود که در ازای آن پولی دریافت نمی کنید ولی به قدری موقعیت خوبی است که رد کردنش درست نیست. از خیلی از این کارها پولی به دست نمی آید ولی ارزش امتحان کردن را دارد نه؟

انسداد خلاقیت

این برای بهترین ما اتفاق می افتد و اصلا خوب نیست. در خانه می نشینید و به دوربین خیره می شوید اما هیچ ایده ای ندارید. مهم نیست چقدر در اینترنت جست و جو می کنید و یا چقدر سعی می کنید خارج از منزل عکاسی کنید، هیچ وحی و الهامی دریافت نخواهید کرد.

شغل دوم خواهید داشت

بسیاری از عکاس ها به شغل دوم احتیاج دارند چون عکاسی بالا و پایین دارد و حتی وقت هایی که اوضاع کار زیاد خوب نباشد بازهم قبض هایی برای پرداخت کردن وجود دارد. پس یک شغل پشت میزی، کار کردن با بچه ها، یک فروشگاه یا حتی به عنوان پیش خدمت در رستوران ها و کافه ها لازم است. همه عکاس ها شغل دوم داشته اند و رویای زمانی که تمام کارشان عکاسی باشد نه چیز دیگر دیده اند.

برای یک عکاس اشخاص زیبا همه جا هستند!

Alexandra Cameron می گوید همیشه کار کردن با مدل ها اعتماد به نفس آدم را پایین می آورد. وقتی مدت زمان کافی از آنها دور باشید همه چیز خوب است ولی وقتی دوباره زمان عکاسی فرا می رسد می بینید که با قد بلند، زیبایی و همه چیز عالی جلویتان رژه می روند و شما دوباره احساس می کنید یک هابیت هستید! فقط من اینطور فکر نمی کنم بلکه دوربین ها هم اینطور فکر می کنند و دروغ نمی گویند. مثلا امروز از مدل ها عکس می گیرم و فردا با گرفتن پرتره از خودم دلم می خواهد دوربینم را آتش بزنم. این انتخاب ماست و خودمان خواستیم که در این زمینه کار کنیم ولی عالی و زیبا نبودن هم حس بدی می دهد.

همیشه می خواهیم استعفا بدهیم

دشوار است که آدم همیشه به خودش ایمان داشته باشد. چون هنرمندان شگفت انگیز زیادی وجود دارند و هرچقدر هم بگویند که مقایسه کردن کار درستی نیست در آخر بازهم مقایسه می کنیم چون همیشه کار کردن سخت و عصبی کننده است و گاهی اوقات به کارهایتان نگاه می کنید و هیچکدام به اندازه کافی خوب نیست و هزاران دلیل دیگر.

علت ادامه دادن ما این است که به همه چیز توجه می کنیم. نور، ابرها، فرسایش آجرها، بالا رفتن پیچک، مرد بی خانمان، کاغذدیواری کنده شده، خانه  متروک، دسته پرندگان و به طور کلی همه چیز. با اینکه روزهایی وجود دارد که از عکاسی و همه چیز متنفر می شویم ولی دیری نمی گذرد که باز به همه چیز توجه می کنیم و باید دوباره دوربین را برداریم.

با وجود تمام حقایقی که در بالا گفته شد بازهم عکاسی بهترین شغل دنیاست. اگر بتوانید کاری را که دوست دارید انجام دهید پس ثروتمند ترین شخص جهان هستید. فقط به یاد داشته باشید هیچوقت اجازه ندهید شور و شوقتان به کاری عادی و روزمره تبدیل شود، بله باید پول در بیاورید و قبض ها را بپردازید اما اگر عاشق عکس گرفتن باشید، کار هم پیدا می شود. فراموش نکنید که عکاسی را دوست دارید.

منبع: سایت شگفت انگیز

6 روش تنظیم دوربین هنگام عکاسی

وقتی بحث عکاسی منظره می شود شما تمام زمان های دنیا را در اختیار دارید، درسته؟ شما کاملا آماده هستید: مکان مورد نظر خود را انتخاب کرده اید، سه پایه خود را در جایش قرار داده اید، تمام تنظیمات دوربین را انجام داده اید و تنها کاری که لازم است بکنید این است که منتظر شوید تا نور آنطور که می خواهید شود و به همین دلیل است که عکاسان منظره هیچوقت اشتباه نمی کنند، اما چنین چیزی واقعیت ندارد! در ادامه این مطلب به ۶ تنظیمات دوربین که عکاسان منظره معمولا در آن ها اشتباهاتی را انجام می دهند، اشاره خواهیم کرد.

در تنظیمات دوربین برای عکاسی از منظره جای بسیار بیشتری برای خطا وجود دارد تا عکاسی پرتره یا عکاسی کلوزآپ. در این مطلب لنزک به اشتباهاتی که ممکن است در عکاسی از منظره انجام دهید اشاره می کنیم و راه حل هایی برای جلوگیری از این اشتباهات به شما عزیزان ارائه می کنیم.

تنظیمات دوربینی که عکاسان منظره به اشتباه انجام می دهند:

1.استفاده از دیافراگم اشتباه

ممکن است خیلی ساده با انتخاب کردن دیافراگمی بسته در عکاسی از منظره مرتکب اشتباه شوید، مخصوصاً زمانی که تازه به عکاسی رو آورده اید احتمال بیشتری وجود دارد که چنین اشتباهی را مرتکب شوید.

دلیل این اشتباه قابل درک است: هر چه دیافراگم بسته تر باشد، عمق میدان (DOF) بیشتری هم خواهید داشت و هر چه عمق میدان بیشتری داشته باشید فاصله بیشتری از عکس شما در فوکوس خواهد بود.

عمق میدان در عکاسی از منظره مسأله مهمی است. اگر به اندازه کافی در عکس عمق میدان داشته باشید می توانید از پیش زمینه تصویر تا خط افق همه چیز را به صورت واضح و شارپ در عکس ثبت کنید.

مشکلی که وجود دارد این است که پایین ترین مقدار دیافراگم، در عین اینکه عمق میدان را افزایش می دهد، عکس نرم تری را به دنبال خواهد داشت. دلیل نرم بودن و در حقیقت شفاف تر بودن عکس در دیافراگم پایین پروسه ای مکانیکی به نام Diffraction (انکسار) است.

شاید بهتر باشد از دیافراگم متوسط استفاده کنید، مثلاً استفاده از دیافراگم f/11 و f/16 خیلی بهتر از استفاده از دیافراگم f/22 و f/32 است. شاید کمی از تصویر را به دلیل محدود تر بودن عمق میدان از دست بدهید، اما در کل عکس واضح تری خواهید داشت.

علاوه بر آن، استفاده از تکنیک فوکوس ابرکانونی (Hyperfocal focusing) می تواند بیشترین مقدار عمق میدان موجود برای هر دیافراگم، لنز یا ترکیب دوربینی را به شما بدهد. در بسیاری از موقعیت ها ممکن است با یک دیافراگم باز عکاسی کنید و هنوز هم وضوح و شارپنس خوبی بگیرید.

2.استفاده از فوکوس خودکار به جای فوکوس دستی

استفاده از فوکوس دستی به همراه سه پایه خیلی بهتر از استفاده از فوکوس خودکار دوربین است، زمانی که از ویزور و فوکوس خودکار استفاده می کنید متغیر های زیادی وجود دارد که می تواند منجر به خطا در فوکوس شود. استفاده از نمای زنده (Live View) و بزرگنمایی ناحیه ای که می خواهید فوکوس کنید فوکوس دستی (manual focus) را راحت تر خواهد کرد.

فوکوس کردن بر روی تخته سنگ، گل یا بوته ای در پیش زمینه عکس منظره می تواند وسوسه انگیز باشد، چراکه این همان چیزی است که بیننده در نگاه اول متوجه آن می شود. اما چنین کاری منجر به تار ثبت شدن جزئیات کوهستانی، جنگلی و یا آسمانی پس زمینه عکس شود، حتی اگر از دیافراگم بسته استفاده کنید.

ما در مورد دیافراگم و نقش آن در بیشتر کردن عمق میدان عکس و ثبت کردن فاصله بیشتر به صورت واضح و شارپ صحبت کرده ایم. اما در عین حال، جایی که روی آن فوکوس می کنید هم می توانید تأثیر بسیاری در واضح و شارپ بودن عکس داشته باشد.

عمق میدان از نقطه ای که روی آن فوکوس شده بسط پیدا می کند: تقریباً یک سوم عمق میدان به سمت دوربین و دو سوم دیگر به سمت مخالف دوربین و پس زمینه بسط پیدا می کند. اگر بر روی سوژه ای که به دوربین نزدیک است فوکوس کنید در حقیقت مقداری از عمق میدان پیش زمینه را هدر داده اید.

خیلی بهتر است اگر بر روی نقطه ای فوکوس کنید که تقریباً به اندازه یک سوم از تصویر منظره از دوربین دورتر باشد، با این کار عمق میدان عکس تقریباً در بیشترین حالت خود خواهد بود.

برای دقت بیشتر، روی فاصله ابرکانونی (Hyperfocal distance) فوکوس کنید، برنامه های بسیار زیادی وجود دارد که این فاصله را برای شما محاسبه می کنند، البته برای دقت بالا نیاز به لنزی دارید که مقیاس فاصله داشته باشد.

3.زوم کردن بعد از قفل کردن فوکوس

بسیاری از لنز های زومی که امروزه ساخته می شوند لنز های Parfocal نیستند. این لنز ها اکثراً لنز های Varifocal هستند و مشکلی که در استفاده از این لنز ها وجود دارد این است که زمانی که با این لنز ها زوم می کنید فوکوس هم تغییر می کند. لنز های Parfocal طوری طراحی شده که با زوم کردن فوکوس آنها تا حد قابل قبولی ثابت خواهد ماند، اما لنز های Varifocal با تغییر فاصله کانونی فوکوس خود را از دست می دهند.

این بدین معنی است که اگر شما بر روی قسمتی از کادر زوم کنید و بر روی آن قسمت فوکوس کنید تا جزئیات آن قسمت به وضوح در عکس ثبت شود و سپس زوم را برگردانید و عکس بگیرید دیگر فوکوس شما بر روی آن نقطه نخواهد بود و جزئیاتی که قصد ثبت آن را داشته اید از دست رفته است.

گاهی اوقات می توان این تغییر در فوکوس را با استفاده از دیافراگمی بسته (ضریب اف های بزرگ) و در نتیجه عمق میدانی بزرگ جبران کرد. اما اگر از لنز های تله یا دیافراگمی باز تر استفاده می کنید این تغییر فوکوس خیلی محسوس تر خواهد بود.

جلوگیری از پیش آمدن این مشکل کار ساده است: رویه عکاسی خود را طوری انجام دهید که فوکوس کردن آخرین کاری باشد که قبل از عکس گرفتن انجام می دهید.

4.اعتماد کردن به تراز سفیدی خودکار

احتمالا منصفانه است که بگوییم اکثر عکاسان منظره تراز سفیدی دوربین را روی حالت AWB (تراز سفیدی خودکار – Auto White Balance) قرار می دهند. زمانی که در فضای باز و با نور طبیعی عکاسی می کنید کم پیش می آید که دوربین رنگ ها را کاملاً بر خلاف شرایط واقعی ثبت کند.

حتی اگر عکس نهایی خیلی گرم تر از واقعیت ثبت شود (یا خیلی سرد تر از واقعیت) بعد از عکاسی می توان به راحتی تراز سفیدی آن را اصلاح کرد. این یکی از گزینه هایی است که اگر با فرمت RAW عکاسی کنید به راحتی می توانید آن را تغییر دهید و یا حتی کاملاً آن را برعکس کنید و این چیزی نیست که شما زمان عکاسی نگرانش باشید.

اما این مشکل در استفاده از تراز سفیدی خودکار (AWB) وجود دارد: زمانی که می خواهید مجموعه ای از عکس های منظره را دقیقاً با یک کادر، در یک ساعت و با شرایط نوری یکسان بگیرید، ممکن است یک رنگ ثابت در هر عکس متفاوت با عکس های دیگر باشد. تنها ذره ای اختلاف در ترکیب بندی عکس می تواند منجر به عوض شدن تراز سفیدی توسط دوربین شود.

عادت کردن به تنظیم تراز سفیدی به صورت دستی به یکپارچگی در زمان پردازش دسته ای عکس ها کمک خواهد کرد. اگر مجموعه ای از عکس ها را با استفاده از حالت تراز سفیدی Daylight (نور روز) گرفته باشید، به راحتی می توانید مجموع این عکس ها را پردازش (batch process ) کنید. تراز سفیدی ثابت بر روی همه عکس ها به یک شکل اثر خواهد گذاشت.

5.اشتباه در استفاده از پیش نمایش عمق میدان زمان استفاده از فیلتر های ND Grad

رابطه عکاسی منظره و فیلتر های دوربین مانند رابطه چای با شکر است. فیلتر های پلاریزه و فیلتر های کاهنده نور (ND) استاندارد، افکت هایی ایجاد می کنند که ساخت این افکت ها به صورت دیجیتالی و با استفاده از فتوشاپ غیر ممکن یا کار بسیار دشواری است، به همین دلیل است که هر دو این فیلتر ها همیشه در کیف دوربین یک عکاس منظره پیدا می شوند.

فیلتر های کاهنده نور تدریجی یا ND Grad هم توسط عکاسان منظره استفاده زیادی دارند، دلیل آن این است که این فیلتر ها دامنه دینامیک صحنه را طوری فشرده می کنند که دوربین بتواند از عهده آن برآید.

بدون استفاده از فیلتر ND Grad تضاد نوری میان آسمان و زمین داخل کادر در یک عکس منظره می تواند آنقدر زیاد باشد که سنسور دوربین قادر به ثبت جزئیات هر دو قسمت با یک نوردهی را نداشته باشد. در چنین شرایطی دو حالت وجود دارد، یا آسمان را بیش از حد روشن ثبت می کند و یا زمین را خیلی تاریک.

البته می توانید از تکنیک براکت (Bracket) استفاده کنید با گرفتن دو عکس که در یکی آسمان به خوبی نوردهی شده و در دیگری زمین به خوبی نوردهی شده و ترکیب بهترین قسمت های دو تصویر با هم به عکسی با نور متعادل برسید. اما وقتی که می توانید همین کار را با خود دوربین انجام دهید و عکس را از ابتدا با نور مناسب بگیرید، چرا اینکار را نکنید؟

اما زمانی که فیلتر ND Grad را به درستی قرار نداده باشید نور واقعی در عکس از بین خواهد رفت. برای اینکه بتوانید فیلتر ND Grad را با دقت و به درستی قرار دهید، دکمه پیش نمایش عمق میدان دوربین (depth of field preview) را بزنید. این کار باعث می شود دیافراگم لنز فعال شود و به مقداری که در دوربین تنظیم کرده اید تغییر اندازه دهد.

بدون این کار، تصویری که در نمایاب (Visor) یا حالت نمای زنده (Live View) مشاهده می کنید همیشه با بزرگترین دیافراگم نمایش داده می شود، که این امر باعث می شود قسمت تدریجی فیلتر به خوبی دیده نشود.

6.استفاده از جبران نوردهی وقتی می خواهید با فرمت RAW کار کنید

عکاس های با ملاحظه منظره همیشه می خواهند مطمئن شوند که ابر ها و سایر قسمت های روشن عکس بیش از حد روشن (Overexposed) ثبت نشده باشند.

چک کردن هیستوگرام (Histogram) و عدم تجمع خطوط در سمت راست نمودار، فعال کردن قابلیت Highlight Alert برای نشان دادن قسمت های بیش از حد روشن شده زمان نگاه کردن عکس های گرفته شده در دوربین و پایین آوردن جبران نوردهی برای جلوگیری از بیش از حد روشن شدن عکس، این ها نمونه ای از کار هایی است که این عکاس ها انجام می دهند.

اما حقیقت این است که هیستوگرام دوربین بر اساس فرمت JPEG و با توجه به تنظیمات دوربین در زمان عکاسی نشان داده می شود.

اما فایل های RAW جزئیات بسیار بیشتری نسبت به فایل های JPEG در خود ذخیره می کنند و همچنین جزئیات بسیار بیشتری را می توانند در نقاط روشن و تاریک در خود ذخیره کنند. قسمت هایی که در Histogram فرمت JPEG بیش از حد روشن نشان داده می شوند ممکن است در واقعیت و در فرمت RAW اینگونه نباشند.

به سادگی می توان با استفاده از جبران نوردهی از بیش از حد روشن شدن عکس جلوگیری کرد، اما حقیقت این است که ممکن است این کار بیشتر برای شما مشکل ساز شود. زمانی که عکس می گیرید اگر عکس شما تاریک تر از واقعیت ثبت شود و شما با ویرایش عکس را روشن تر کنید، باعث بیشتر شدن نویز در قسمت های تاریک عکس خواهید شد.

به جای این کار، عکسی که در LCD دوربین کمی بیش از حد روشن دیده می شود را با عکسی که در کامپیوتر و با استفاده از برنامه های مخصوص باز کردن فایل های RAW باز کرده اید مقایسه کنید. با این کار و با توجه به هیستوگرام، متوجه می شوید که تا چه میزان می توانید هایلایت ها (قسمت های روشن عکس) را روشن ثبت کنید، قبل از اینکه جزئیات عکس در فرمت RAW را از بین ببرید.